Stilte voor de storm?

Er is nogal wat water door den Rijn gestroomd sinds mijn vorige bericht.

Een groot aantal dierbaren is ons ontvallen. Ik ga geen namen noemen, uit angst iemand over te slaan, de leeftijden varieerden van 97 jaar en nog wat aan de bovengrens tot enkele uren aan de ondergrens. Stuk voor stuk in en in verdrietig.

Mama's heengaan betekende dat ik ergens onderdak moest zien te vinden. Dodo bood mij een piepkleine etage in de Marconistraat aan op een steenworp afstand van Esther en Mahesh. Ideaal! Op loopafstand!

Dodo was heel relaxed. Ik mocht gewoon binnen roken en dat deed ik dan ook met mate. 

Hoewel de afstand gelijk bleef, nam de tijd om naar Nr 191 te lopen, behoorlijk toe. De trap naar mijn kamer werd ook steeds moeilijker te nemen en ik werd door mijn gebrek aan gezondheid elders te gaan wonen. Met fikse tegenzin, want ik had het goed naar mijn zin bij Dodo, de zeer getalenteerde nicht van Claudy. Helaas heeft ook Dodo zich gevoegd bij de ons ontvallenen.

Met de hulp van vooral Mahesh, zijn broer Dennis en Essie kon ik een riante 3 kamerflat op 5 hoog betrekken. Justin, Eelco en Richard hebben geholpen met verhuizen en overtollig witgoed en een berg papieren van Oma Riek, papieren die eens zouden worden uitgezocht om inzicht te krijgen in het leven van de vorige generatie.

De jaren kabbelden voorbij, de papieren van Oma Riek vergaarden stof en alweer werd duidelijk dat het spreekwoord dat de weg naar de hel geplaveid is met goede voornemens, een kern van waarheid heeft. Totdat Spencer Vos aan het firmament verscheen. Als Oma Riek had geleefd, had hij het stempel "reddende engel" gekregen.

Spencer doet onderzoek naar de gemeentelijke gaarkeuken in Bandung tijdens de japanse bezetting. Of ik er iets van af wist? Nee, niets. Ik werd een klein jaar na het eind van de oorlog geboren. Alles wat ik wist, had ik van horen zeggen. Ik had wel wat handgeschreven documenten, die mogelijk meer inzicht zouden kunnen geven.

Voor de derde zondag op rij, is Spencer vanuit IJmuiden, waar hij woont naar Den Haag gekomen. Daar spit hij door de papierverzameling van Oma Riek heen. Zijn bezoeken leveren concrete resultaten op, PDF's van Oma Riek's egodocumenten. Maar ook andere stukken en bewijzen die van belang zijn voor zijn onderzoek. Dat onderzoek zal nog wel enige tijd vergen, fijn. Heb ik toch wat om naar uit te kijken.

Spencer aan het spitten