Dat doe ik met mijn jonge vriend en vakbroeder Hans. Hij woont in Putten, dat is vanuit Den Haag op weg naar Hannover, dus ga ik bij hem langs. Ik heb dan ook gelegenheid zijn echtgenote Mies, zoon Hans jr en dochters te ontmoeten. De oudste loopt nu stage in een hotel in London, zijn jongste Lieske, wordt al een hele meid. Heeft net als haar moeder o.a. prachtig dik haar.
Lieske en Hans jr, zijn mij even dierbaar als mijn eigen kleinkinderen. Ik zie ze net zoals al mijn vrienden te weinig, maar absence makes the heart grow fonder;-( Toen zij klein waren en alle kinderen uit de buurt wegstoven omdat er een enge man op de speelplaats was gesignaleerd, riepen zij “Het is Sjeffie maar” en kwamen ze vrolijk naar mij toe gerend om mij te begroeten.
Er is voor mij geen betere graadmeter om vast te stellen of er hoop is voor kinderen in dit leven; dan bij de eerste ontmoetingen nors en bars over te komen en hun reactie te peilen. Lopen ze bang weg of zoeken zij bescherming bij een ouder of bekende; dan zijn ze niet bij voorbaat reddeloos verloren, maar moet er ernstig aan de karaktervorming worden gewerkt. Zijn ze totaal niet geïntimideerd en zien ze de grap van de situatie in, dan komt het altijd goed.
Hans en ik, moeten noodgedwongen ergens anders logeren dan normaal.
Voor iets meer inzicht in deze trip
Geen opmerkingen:
Een reactie posten