(Gratis) Schoolboeken? Weg ermee!

Het door de Majesteit en God, boven ons gesplaatste kabinet en de door ons gekozen 150 kamerheren en kamermeisjes, zijn er nog niet uit. Moeten schoolboeken gratis aan iedere leerling worden verstrekt of niet?

De meningen lopen sterk uiteen. Sommigen zijn van mening dat alleen de minima voor gratis verstrekking in aanmerking moeten komen; terwijl de meerderheid het eens schijnt te zijn, met de kostenloze verstrekking.

Dit jaar kon het plan de boeken gratis te verstrekken niet doorgaan omdat men had verzuimd de productie van de boeken Europees aan te besteden. Er is gelukkig een alternatief bedacht, ouders dienen de boeken zelf aan te schaffen en krijgen dan tot het maximumbedrag door de overheid gerestitueerd.

Een geruststellende gedachte voor de meer dan 600000, die een premieachterstand van meer dan een half jaar voor hun ziektekostenverzekering hebben, als ze tenminste ook schoolgaande kinderen hebben.

Het is opvallend stil rond deze kwestie. Er zal wel ergens een commissie aan het onderzoeken zijn hoe deze wanbetalers moeten worden aangepakt. Er zal wel weer een miljoenen verslindend nieuw (overheids-)orgaan worden opgetuigd om de problematiek te lijf te gaan. Ja beste lezers, regeren is vooruitzien! Dat gold ook voor Balkende II en de toenmalige verantwoordelijke bewindsman Hans Hoogervorst. De meest voor de hand liggende manier van incasso, via de belastingdienst zoals in Scandinavië, werd niet gebruikt, waarschijnlijk omdat de bewindsman die in het verleden al eens op Financiën de touwtjes in handen had, deze dienst al overbelast vond. Hoogervorst, van de PVDA overgelopen naar de VVD, vult nu zijn dagen o.a. als bestuursvoorzitter van de Autoriteit Financiële Markten. Met dit bescheiden honorarium behoeft hij zich persoonlijk geen zorgen te maken over deze problematiek.

Gisteren stelde het Nederlands Dagblad, die krant die nooit liegt, dat Europees aanbesteden weinig oplevert en slechts enkele miljarden kost. Als oorzaak o.a. de onbekendheid van ambtenaren met de problematiek. Ik stel tevreden vast dat het aan de ambtenaren ligt en niet aan de politieke beslissers.

Een dergelijk bericht bewijst overduidelijk de noodzaak ook de productie van schoolboeken Europees aan te besteden. Volgens enkelen een heidense klus. Dat valt echt mee, een paar uur Googlen, wat veredeld jat-, knip- en plakwerk en je kunt jaren vooruit!

Een paar dagen geleden legde een deskundige op Radio1 uit, waarom schoolboeken in Nederland bijna het achtvoudige kosten dan die in Duitsland en België. Hij had het natuurlijk ook over die Europese aanbesteding.

De luxe uitvoering, de onmogelijkheid van hergebruik van werkboeken en de volstrekt onnodige verspreiding van materiaal op CD’s en DVD’s werden onder meer als oorzaken van de exorbitant hoge prijzen genoemd. De uitgevers benadrukken dat het niet goedkoper kan, het Nederlands taalgebied is zo klein, dat de productiekosten van de kleine oplagen niet lager kunnen.

Ik heb begrepen dat scholen in de toekomst de boeken die zij zelf nodig vinden, voor hun leerlingen dienen aan te schaffen en dan gratis aan hen te verstrekken. Gelukkig wordt de schoolleiding niet verplicht om de tegemoetkoming van het Ministerie daadwerkelijk aan schoolboeken te besteden. Zij mogen het ook aan andere leermiddelen besteden. Bijvoorbeeld aan grote Tv-schermen om de schooltelevisie te kunnen volgen of krachtige beamers. Angst dat scholen het geld niet uitgeven, maar oppotten als appeltje voor de dorst in barre tijden? Hoe kom je dáár bij?

Uitgevers, zijn natuurlijk niet blij met deze ontwikkeling. Hun melkkoetje dreigt te worden om zeep gebracht. Toch halen ze opgelucht adem, natuurlijk zonder dit aan de grote klok te hangen. Zij kunnen en mogen blijven doorgaan met het schaamteloos vullen van hun zakken. Nog een tijdje en dan komt er een kwibus die zegt ‘Schoolboeken drukken, onmiddellijk mee ophouden! Goed voor het milieu en het bespaart honderden miljoenen!’

Deze generatie middelbare scholieren is de eerste die geen “hard copy” nodig heeft om informatie tot zich te nemen. De jeugd heeft kennis en ervaring met allerlei nieuwe communicatiemiddelen en methoden. Internet, chatten, hyves, facebook, sms, mms, second life. Teveel om op te noemen.

Er is geen school in Nederland waar leerlingen geen toegang tot een PC hebben. Er is bijna geen huishouden te bedenken waar er niet minstens één PC staat. In het theoretische geval dat een kind niet beschikt over een PC dat al dan niet via het Internet aan een netwerk kan worden gehangen, zou je het kind een XO laptop in bruikleen kunnen geven voor de duur van de middelbare schooltijd.

Een XO laptop? Een robuuste laptop, bedoeld voor kinderen in derde wereldlanden, kostte $100,00 per stuk. Bevat educatieve software en biedt toegang tot het internet. Laat de XO hier 100 euro kosten;-)

Iedere leerling heeft een burger service nummer, niet te verwarren met het Sofinummer, dat weliswaar hetzelfde getal heeft, maar voor heel andere doeleinden mag worden gebruikt. Regeren is vooruitzien, geef het beestje een ander naampje en je komt er mee weg. Net zoals met die Europese grondwet en het referendum. Iedere leerling krijgt een uniek digitaal leerlingencertificaat.

Uitgevers, laten wij ze voortaan maar productiebedrijven, laten bijna niets meer drukken en plaatsen hun content op een server van het ministerie van Onderwijs. Na natuurlijk een Europese aanbesteding en marktconforme prijs te zijn overeengekomen. Het ministerie rekent met de producerende bedrijven, de geleverde content af.

Scholen, ook voorzien van een uniek digitaal certificaat, downloaden de content die zij nodig achten en stellen deze ter beschikking aan de leerlingen.

Bij het Ministerie is bekend hoeveel leerlingen bij iedere onderwijsinstelling is ingeschreven. Het ministerie rekent op basis van deze aantallen de auteursrechten af.

Besparing? Slechts enkele honderden miljoenen per jaar. Misschien wel miljarden. Je kunt de PC natuurlijk ook gebruiken om de jaarlijkse belastingaangifte te doen, documenten als paspoort en rijbewijs en al wat dies meer zij aan te vragen bij allerlei overheden; bloeddruk, diabetes, trombose, choresterol- meetresultaten doorgeven, enz. enz.

En die werkboeken dan? Die worden ook elektronisch leesbaar aangeleverd en kunnen met een tekstverwerker worden bewerkt.

Behoeft er dan niets meer te worden geprint? Veel minder. Na Europese aanbesteding, zou het Ministerie een overeenkomst kunnen aangaan met een “print on demand” service, MultiPrint of Multicopy, er zijn er tientallen. Met hun digitaal certificaat, loggen kinderen die iets geprint willen hebben, bij de dichtstbijzijnde in. Zij geven op van welk boek, wat moet worden geprint. Indien dit boek tot hun verplichte leerstof behoort en de opgegeven pagina’s niet eerder door deze leerling zijn geprint, draait het ministerie voor de kosten op; anders de ouders van de leerling.

Leuk idee, zou wel wat kunnen opleveren in geld, maar het kost honderden, misschien wel duizenden banen. Dat is zo, mensen die hun baan verliezen, kunnen iets anders gaan doen, desnoods na omscholing. Regeren is vooruitzien; sociale uitkeringen zijn zo uitgehold, dat het voor weinigen een pretje is, om van te genieten. “Ieder voordeel heb z’n nadeel” en andersom!