Joop den Uyl, wist van de Prins wel kwaad!

Dat vroeg in slaap vallen van mij heeft nadelen. Uitzending gemist biedt de mogelijkheid om veel programma’s te zien op een tijdstip dat je uitkomt. In het weekend, zal ik de uitzending over Joop den Uyl bekijken.

Ik ben nooit een fan van de door velen zo geroemde den Uyl geweest, politiek zat ik, toen ik jong was in de andere hoek. Nam dan ook iedere gelegenheid die zich voordeed te baat om tegen den Uyl en de zijnen, te fulmineren.

Ik las Vrij Nederland nooit en heb tot vanochtend niet geweten dat Gerard Mulder en Hugo Arlman, al jaren geleden in dat blad hadden gepubliceerd dat den Uyl, de “Northrop affaire” in de doofpot had gestopt en daarmee wellicht de Nederlandse Monarchie heeft gered.

Vanochtend vroeg, kwam ik al zappend, de naar eigen zeggen niet Indische, Theodor Holman, tegen. In gesprek met de onlangs gepensioneerde Rabijn Soetendorp, of gaat een rabijn met emeritaat? en Peter Rehwinkel.

Ik ben altijd fan geweest van de rabbijnen Soetendorp. Deze en zijn illustere voorganger en vader. Gematigde, pragmatische en humane geestelijke leiders; was er maar meer naar hen geluisterd en vooral gehandeld op de door hen aangegeven wijze.

Peter Rehwinkel, zou ik zelf liever op de plek van Wouter Bos hebben gezien. Maar Rehwinkel, is bepaald niet dom en heeft gekozen voor een bestaan in de politieke luwte, als burgemeester van het prachtige Naarden. Niks mis mee hoor; alleen zou hij, naar mijn bescheiden mening, veel meer voor ons land kunnen betekenen. Naarden’s gain, is Holland’s loss!

Er werd eerst gesproken over het Midden Oosten, ik arriveerde te laat om daar veel van te hebben meegekregen, maar vooral Soentendorp, getuigde van een inzicht dat ik bewonderenswaardig vind.

In een telefoongesprek beweert Gerard Mulder dat hij en Arlman al het materiaal, dat zij hadden over Den Uyl, aan de schrijfster Annet Bleich van de onlangs verschenen biografie, ter beschikking hebben gesteld. Annet Bleich, vermeldt dit ook in het boek, zoals het hoort, netjes. Minder te spreken is Mulder, over de eerdergenoemde schrijfster, omdat zij het in haar boek doet voorkomen alsof zij en niet Mulder en Arlman, de doofpot affaire ontdekte.

Mulder, beweerde bovendien, dat andere media destijds niet op zijn artikel in Vrij Nederland, uit een soort jaloezie, een soort broodnijd zijn ingegaan.

Ik heb zelf menigmaal kunnen vaststellen dat sommige journalisten het niet zo nauw nemen met de waarheid en ben dus altijd op mijn hoede als er boude beweringen in de media staan. Neem nooit wat er in de krant staat, met uitzondering van het Nederlands Dagblad, voor zoete koek aan. Als er onwaarheden in het Nederlands Dagblad staan, zijn dit nooit leugens, maar foutjes van journalisten, meestal omdat ze niet goed zijn geïnformeerd, soms omdat ze dingen anders interpreteren dan bedoeld.

Ik moet zeggen dat ik wel blij was met het feit dat Den Uyl de monarchie gered heeft. Ik ben bevoorrecht af te stammen van een lijn waar men in woord en daad bereid was en ik hoop nog steeds is, om voor Koningin en Vaderland het hoogste offer te brengen. Die bereidheid was er bij mijn vader en moeder, het heeft een haartje gescheeld of ik had hier niet deze bazelingen aan mijn harde schijf kunnen toevertrouwen. Teveel van hun familieleden en vrienden, hebben deze daad, ook bij het woord moeten voegen.

Een pluspuntje voor Den Uyl, gelukkig, hoe minder negatieve gevoelens jegens anderen hoe beter!

Prins Bernhard en steekpenningen, vindt U dat niet vreselijk Opa? Neen.

Grote ondernemingen over de gehele wereld, hebben budget om te ‘lubriceren’. In absolute bedragen, astronomisch hoog, maar procentueel gezien, te verwaarlozen, eerder enkele promillen. Overal ter wereld zijn deze bestedingen fiscaal aftrekbaar. Dat zal jullie niet verbazen, staten, ook de Nederlandse, eisen dat er belasting wordt geheven over crimineel verkregen geld en hoeren in dit land, zijn verplicht om behalve BTW ook inkomstenbelasting af te dragen. Er is niemand benadeeld toen Prins Bernhard een paar miljoen, voor bewezen diensten, kon toucheren.

Kon toucheren, is natuurlijk net iets anders dan mocht toucheren. Een foutje van de Prins, een beetje dom zou een nu alom gewaardeerd lid van de Koninklijke familie hebben kunnen zeggen.

Heel begrijpelijk vind ik. De Prins had niet alleen dure hobby’s, maar ook nog tenminste een paar dochters, waar de meeste van ons tot voor kort niets van afwisten. Het spreekt voor zich dat hij als goede vader wenste dat het deze kinderen aan niets zou ontbreken. Dat hij over fondsen kon beschikken, waar andere terecht meekijkenden niets over wisten, zal mooi meegenomen zijn geweest.

Prins Bernhard was een goed en mooi mens. Neem dat maar van Opa Paul aan. Hij wist wat er in het leven belangrijk was. Hij wist te genieten van al het moois dat deze wereld te bieden had; spande zich in om het mooi te houden, had een hekel aan onrecht en deed er wat aan, zelfs wanneer het protocol anders vereiste. Hij was bereid om voor zijn nieuwe vaderland, te vechten tegen zijn oorspronkelijke en heeft zijn leven meerdere malen dapper in de waagschaal gelegd. Als geen ander wist hij vriendschap en kameraadschap de plek te geven die het verdient. Zijn vrienden, ook die in nood, konden altijd op hem rekenen. Ongevraagd, kwam hij hen te hulp, wanneer hij vernam dat het niet helemaal goed ging.

Het heeft jaren en jaren geduurd, voordat de Poolse generaal Stanislaw Sosakowski en zijn manschappen, die erkenning en waardering kregen, die hun moed en offers voor Nederland verdienden. Mede, neen vooral, dankzij Prins Bernhard.

Ok, hij vloog wel eens zonder de vereiste brevetten; reed soms een tikkeltje te hard, parkeerde zijn bolide wel eens ongelukkig, schoot wel eens een eend terwijl de zon al meer dan een uur onder was; liet zijn oog wel eens vallen op bevallige jongedames (een vreemde vriend van mij destijds werkzaam op een ambassade; werd bij een bezoek van de Prins gevraagd door één van zijn adjudanten om een afspraak te regelen met een wel zeer goed geproportioneerde medewerkster, mijn vriend deed het niet. Stom, ik zou het wel hebben gedaan; tenzij ik zelf een verhouding met haar had, natuurlijk. Pieter, toch, dat ik niet eerder aan die mogelijkheid heb gedacht!;-) en dat van die financiële douceurtjes, dat had zo geregeld moeten worden dat het nooit wereldkundig werd; daar heb je als Prins toch stromannen voor?